ஈரக் கனாக்கள்

ஈரம் கசியும் புல்வெளியெங்கிலும்

நீர்ப்பாம்புகளசையும்

தூறல் மழையிரவில் நிலவு

ஒரு பாடலைத் தேடும்

வௌவால்களின் மெல்லிய கீச்சிடலில்

மூங்கில்கள் இசையமைக்கும்

அப் பாடலின் வரிகளை

முகில்கள் மொழிபெயர்க்கக் கூடும்

ஆல விருட்சத்தின்

பரந்த கிளைக் கூடுகளுக்குள்

எந்தப் பட்சிகளின் உறக்கமோ

கூரையின் விரிசல்கள் வழியே

ஒழுகி வழிகின்றன

கனாக்கள்

நீர்ப்பாம்புகள் வௌவால்கள்

இன்னபிறவற்றை

வீட்டுக்குள் எடுத்துவரும் கனாக்கள்

தூறல் மழையாகிச் சிதறுகின்றன

ஆவியாகி

பறவைகளோடு சகலமும் மௌனித்த இரவில்

வெளியெங்கும்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி
# அம்ருதா இதழ் - பெப்ரவரி, 2012
# எங்கள் தேசம் இதழ் - மே 01 - 15, 2012
# மலைகள் இணைய இதழ் - 01
# திண்ணை

சிலை உயிர்த்தெழும் ஓர் கணம்

பாகங்களாக உடைந்திருக்கிறது

அவ் வனத்தின் பட்டுப்போன மரமொன்றினூடு

தென்படும் முழு நிலவு

விருட்சங்களால் ஈரலிப்போடு உறிஞ்சப்படுகின்றன

வனத்தின் எல்லை மர வேர்களை

தழுவும் சமுத்திரத்தின் அக் கணத்து அலையில்

இருளை ஊடறுத்துச் சிதறும் ஒளிக் கிரணங்கள்

காற்று அணைக்கப் பாடுபடும் அந்த ஓடத்து விளக்கினை

ஏற்றியவன் கரங்களிலிருந்து விசிறப்படும்

வலையினில் சிக்கிக் கொள்கிறது

தண்ணீரில் முளைத்த பௌர்ணமி

வேட்டைக்காரனுக்குத் தப்பிய தேன்கூடொன்று

ஒளிந்திருக்கும் மலைக்குன்று இதுவல்லவோ

எந்தப் பாதச் சுவடுகளும் தொட்டிராச் சருகுக் குவியல்

சலசலத்து எழுப்பும் இசை

தேனீக்களுக்குத் தாலாட்டோ

எத்தனையோ நிலவுகளை ரசித்த புத்தர்,

சிலையாகித் தனித்திருக்கும் வனத்தின் விகாரைக்கு

தூய மலர்களோடு அணிவகுக்கும்

வெண்ணிற ஆடை பக்தர்களுக்கு

வழிகாட்டும் நிலவின் விம்பம்

அவர்கள்தம் நகங்களில் மின்னுகிறது

நீரின் மேல் மிதந்த நிலவு

அசைந்து அசைந்து மூழ்கும் காலை

தீக்குழம்பாய் உருகும் ஆகாயத்தில்

தொலைதூரச் செல்லும் பறவைகள்

தனித்த புத்தர் சிலையையும் விருட்சமெனக் கொண்டு

தரித்துச் செல்லும் அக் கணம் மட்டுமேதான்

சிலை உயிர்த்தெழும் ஓர் கணம்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

110811

நன்றி

# கலைமுகம் - கலை இலக்கிய இதழ் 
# உயிர்மை
# நவீன விருட்சம்
# திண்ணை

கடிகாரத்திலிருந்து உதிரும் காலம்

ஆடையின் நூலிழைகளைக்

காற்றசைத்துப் பார்க்கும் காலம்

பட்டுத் தெறிக்கும் வெளிச்சப் புள்ளியில்

துளித் துளியாய் திணறும்

ஓவியம் தீட்டும்

தூரத்து மின்னல்

ஆகாயம் கிழித்துக் குமுறிட

அதிவேக விலங்கொன்றென

மழை கொட்டும் பொழுதொன்றில்

வனாந்தரங்களைத் திசைமாற்றவென

எத்தனிக்கும் அதே காற்று

செட்டைகளைத் தூக்கி நகரும்

வண்ணத்துப் பூச்சிக்கு

ஏரி முழுவதும் குடித்திடும் தாகம்

சோம்பலில் கிடத்தியிருக்கும்

உடலுக்குள் உணர்த்தப்படும்

தூரத்து ரயிலினோசை

மழை, காற்று, குளிர்

விழிகள் கிறங்கியே கிடக்கும்

பணி நாள் காலை

கடிகாரத்திலிருந்து உதிர்கின்றன

காலத்தின் குறியீடுகள்

துளித் துளியாய்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

20100715

நன்றி
# காலச்சுவடு இதழ் - 142, அக்டோபர் 2011
# உயிர்மை
# நவீன விருட்சம்
# காற்றுவெளி

ஆரோக்கியமேரி என்றழைக்கப்பட்ட மேரி ஃபிலோமினா

'ஓ பரமபிதாவே'
துளி நம்பிக்கையும் சிதறிப்போன அன்று
ஆச்சியின் அழுகை ஓலம்
ஆஸ்பத்திரி வளாகத்தை
அதிரச் செய்திருக்கக் கூடும்

சளி இறுகிச் சிதைத்த நெஞ்சுக் கூட்டோடு
வசதிகள் குறைந்த வவுனியா வைத்தியசாலை
பல நூறு கிலோமீற்றர்கள் தொலைவில் அவளை
கண்டிக்கு அனுப்பியிருந்தது
வானமும் அதிர்ந்த நாளதில்
உயர் மருத்துவம்
மகளை எப்படியும் காப்பாற்றிடும்
நம்பிக்கையும் ஜெபமாலையும் துணையாக
ஆச்சியும் வந்திருந்தாள்

பார்வையாள விருந்தினராக
இருவர் மட்டுமே உள்ளனுப்பப்படும்
அவர்களுக்கென்று யாரும் வராத
வாயிலையே பார்த்தபடி
எப்பொழுதும் கட்டிலருகே
மெலிந்த ஆச்சி அமர்ந்திருப்பாள்
குழாய்கள் வழியே வரும்
உயிர்க்காற்று, மருந்து, கரைசல் உணவு
எல்லாவற்றையும் ஏற்றிருக்கும் ஆரோக்கியமேரி
வற்றிய உடல் சுவாசத்துக்கு மட்டுமே அசைய
கண்களில் மீதமிருக்கும் உயிர்
யாரையோ தேடியபடி கண்மணியாயசையும்

அவர்களறியாச் சிங்கள மொழியை
தமிழுக்கு மாற்றிச் சொல்ல உதவப் போய்
அவ்விருவர் துயர் கதையறிந்தேன்

பிறப்பிடம்
யாழ்ப்பாணத்தினொரு கடற்கரைப் பிரதேசம்
தற்பொழுது முகாம் வாசம்
மேரிக்கு ஒரே மகன்
சென்ற வருடம் கடத்தப்பட்ட அவனுக்கு வயது பதினேழு
கணவனும் மற்ற உறவுகளும் போரில் இறந்திட
ஆச்சியும் அவளும் மட்டுமே மிச்சம்
ஷெல் பட்ட தொண்டையில் சத்திரசிகிச்சை
அதனோடு சேர்த்து சளி கட்டி சிக்கலாகி
வவுனியா ஆஸ்பத்திரியோடு சில மாதங்கள் வாசம்
அங்கிருந்து கண்டிக்கு வந்து
இன்றோடு பத்துநாள்

'தம்பி எங்களை வவுனியாவுக்கே
அனுப்பிவிடச் சொல்லுங்கோ
இஞ்ச மொழியும் தெரியேல்ல
கவனிக்கிறாங்களுமில்ல
பொட்டொன்றைக் கண்டால் போதும்
புலியென்று நினைப்பு இவங்களுக்கு
அங்கயெண்டாலும் அயல்கட்டிலுக்கு வாற சனம்
பார்த்துப் பேசிச் செல்லும்
மனசாரப் பேச்சை விட
மருந்தெல்லாம் எதுக்கு ராசா'

இரு வாரங்களின் பிற்பாடு
மீளப் போய்ப் பார்க்கையில்
அவர்களிருக்கவில்லை
மேரி ஃபிலோமினாவை மரணம் கூட்டிச் சென்று
ஒரு கிழமையாயிற்றென
மருத்துவத் தாதி கூறி நடந்தாள்
காப்பாற்ற வந்த உயிரைக்
காலனின் கையில் பறிகொடுத்த ஆச்சி என்னவானாள்

தெரியாத மொழி பேசும் சூனியப் பூமி
நெரிசல் மிக்க பெருநகரம் அவளை
எந்த வாய் கொண்டு விழுங்கியதோ....
எங்கே போனாளென
எவர்க்கும் தெரியாத இருளை ஊடறுத்து
தளர்ந்த பாதங்களினால்
அழுதபடி நடந்தாளோ....

ஆரோக்கியமேரி என்றழைப்பட்ட மேரி ஃபிலோமினா
மரணித்தவேளையில்
'ஓ பரமபிதாவே'
துளி நம்பிக்கையும் சிதறுண்ட அந் நாளில்
ஆச்சியின் அழுகை ஓலம்
ஆஸ்பத்திரி வளாகத்தையே
அதிரச் செய்திருக்கும்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்
20100601

நன்றி
# காலச்சுவடு இதழ் - 142, அக்டோபர் 2011
# நவீன விருட்சம்
# திண்ணை

நான் குருடனான கதை

தேவ வனங்களின் வண்ணங்களில் தோய்த்து

மொழிகளையொன்றாக்கி வரைந்திட்ட ஓவியத்துக்குக்

கண்களற்றுப் போயிற்று

காலம் நகரும் கணங்களின் ஓசையைக் கேட்கக்

காதுகளற்றுப் போயிற்று

காணச் சகித்திடா அவலட்சணத்தை

தன்னுள் கொண்டது நவீனத்துக்குள் புதைந்தது

புதிதாக மின்னக் கூடுமென்ற நம்பிக்கையோடு

யாரும் காணாச் சித்திரத்தின் உதடுகளில்

வண்ணங்கள் முணுமுணுத்துக் கண்களைத் தேடிற்று

எங்கும் தன் விம்பங்களைப் பொருத்தியபடி

திசைகள் தோறும் ஓடியது உயிரற்ற ஓவியம்

எனது விழிகளை உருவிக்கொண்டு

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்
13122008

நன்றி
# வடக்குவாசல் இதழ் - நவம்பர், 2012
# திண்ணை

புகையாய் காற்றாய் ஏதோவொரு ஆவியாய்...

சலனமற்ற தூறலோ நிலவோ வெயிலோ

எதுவோ நகரும் இக் கணத்தில்

வரையப்பட்ட மண்டையோட்டின்

சாயலில் காண்கிறேன் என்னை

வளைந்து நெளிந்து செல்லும்

இப் பாதையொரு முடிவிலி

இரு மருங்குப் புதர்களிலிருந்தும்

வெளிப்பட்டிருக்கும்

புகையாய் காற்றாய் ஏதோவொரு ஆவியாய்

புதையுண்ட மனித உயிர்கள்

காலக் கண்ணாடியை விட்டும்

இரசம் உருள்கிறது

அதில் தென்பட்ட விம்பங்கள்தான்

புதையுண்டு போயினவோ

வேர்களில் சிக்கியிருக்கும்

உடல்களிலிருந்து எல்லாச் செவிகளையும்

உறிஞ்செடுத்த விருட்சங்கள்

எவ்விசை கேட்டு வளரும்

விதியெழுதும் பேனா

எக் கணத்தில் முறிந்திடுமோ

காத்திருக்கலாம்

இங்கு பூதம் காத்த விளக்காய் நான்

கால்களை விரித்தாடும்

எனது நிழல்களில்

ஒரு குழந்தை

ஒரு கொடூர விலங்கு

இணைந்திரண்டும்

ஒரு கணமேனும் விடாது அசைகின்றன

பார்வைக்குத் தெரியாத இழையொன்றால்

பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறேனா

தெரியவில்லை

கடந்த காலத்தைக் காட்டிட

பறவைகளிடமில்லை

என்னிடமிருக்கின்றன

தேய்ந்தழியக் காத்திருக்கும் எனதேயான

பாதத் தடங்கள்

சுற்றிவரச் சட்டமிட்ட கூண்டுக்குள்

வளரும் தளிர் நானா

எவ்வாறாயினும் என்னில் வரையும்

எந்த வண்டிலுமில்லை

உணர்கொம்பில் ஒட்டிய தேன்

மண்டையோட்டிலுமில்லை

குருதியின் ஈரலிப்பு

பிறகும்

என் முகம் எதிலும் இல்லை

இருக்கக் கூடும்

இவ் வரிகளின் ஏதேனுமொரு மூலையில் நான்

நானாகவே

- எம். ரிஷான் ஷெரீப்

20100702

நன்றி 
# காலச்சுவடு இதழ் - 142 - அக்டோபர் 2011
# திண்ணை
# வல்லினம் - கலை, இலக்கிய இதழ் - 37, ஜனவரி 2012
# ஓவியம்: காச வினய்குமார்

தோள்களில் அமர்ந்திருக்கும் மரணத்தின் தூதுவன்

தோட்டத்துக் காவல்காரன்

நித்திரையிலயர்ந்த கணமொன்றில்

தனித்துவிழும் ஒற்றை இலை

விருட்சத்தின் செய்தியொன்றை

வேருக்கு எடுத்துவரும்

மௌனத்திலும் தனிமையிலும்

மூழ்கிச் சிதைந்த உயிரின் தோள்களில்

வந்தமர்ந்து காத்திருக்கிறான்

இறப்பைக் கொண்டுவரும்

கடவுளின் கூற்றுவன்

நிலவுருகி நிலத்தில்

விழட்டுமெனச் சபித்து

விருட்சத்தை எரித்துவிடுகிறேன்

மழை நனைத்த

எல்லாச் சுவர்களின் பின்னிருந்தும்

இருளுக்குள்ளிருந்து எட்டிப்பார்க்கிறது

ஈரத்தில் தோய்ந்த

ஏதோவொரு அழைப்பின் குரல்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,

இலங்கை

நன்றி
# வடக்குவாசல் - நவம்பர், 2011
# மறுபாதி - கவிதைகளுக்கான இதழ்
# விடிவெள்ளி
# தமிழ் எழுத்தாளர்கள்
# திண்ணை

அக்கறை/ரையை யாசிப்பவள்

அன்றைய வைகறையிலாவது

ஏதாவதொரு அதிசயம் நிகழக்கூடுமென

படிப்படியாயிறங்கி வருகிறாள்

சர்வாதிகார நிலத்து ராசாவின்

அப்பாவி இளவரசி

அதே நிலா, அதே குளம்,

அதே அன்னம், அதே பூங்காவனம்,

அதே செயற்கை வசந்தம்

அதுவாகவே அனைத்தும்

எந்த வர்ணங்களும் அழகானதாயில்லை

எந்த மெல்லிசையும் புதிதானதாயில்லை

எந்த சுதந்திரமும் மகிழ்வூட்டக் கூடியதாயில்லை

நெகிழ்ச்சி மிக்கதொரு

நேசத் தீண்டலை

அவள் எதிர்பார்த்திருந்தாள்

அலையடிக்கும் சமுத்திரத்தில்

பாதங்கள் நனைத்தபடி

வழியும் இருளைக் காணும்

விடுதலையை ஆவலுற்றிருந்தாள்

காவல்வீரர்களின் பார்வைக்குப் புலப்படா

மாய உடலையொன்றையும் வேண்டி நின்றாள்

அவள் நிதமும்

அப் புல்வெளியோடு

வானுக்குச் சென்றிடும் மாய ஏணியொன்றும்

அவளது கற்பனையிலிருந்தது

இப் பொழுதுக்கு மீண்டும் இக்கரை தீண்டா

ஒரு சிறு ஓடம் போதும்

எல்லை கடந்துசென்று

சுதந்திரமாய்ப் பறக்கும் பட்சிகள் பார்க்கவென

அச் சமுத்திரத்தின் அக்கரையில்

அவளுக்கொரு குடில் போதும்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,

இலங்கை

20100717

நன்றி
# மறுபாதி - கவிதைகளுக்கான இதழ் - 06 , வைகாசி-ஆவணி 2011
# உயிர்மை
# திண்ணை

மழைப்பாடல்

தாங்கவொண்ணாக் காதலின் வலி தவிர்க்க

சூழ்ந்திருந்த எல்லாவழிகளையும்

இறுக மூடித் திறப்புக்களைத் தூர வீசி

என்னை சிறையிலிட்டுக் கொண்டேன்

வெளியேற முடியா வளி

அறை முழுதும் நிரம்பி

சோக கீதம் இசைப்பதாய்க் கேட்ட பொழுதில்

மூடியிருந்த யன்னலின் கதவுகளைத் தட்டித் தட்டி

நீரின் ரேகைகளை வழியவிட்டது மழை

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,

இலங்கை
நன்றி 
# மறுபாதி இலக்கிய இதழ்-06, வைகாசி-ஆவணி 2011
# விடிவெள்ளி

சாபங்களைச் சுமப்பவன்

நேர் பார்வைக்குக் குறுக்கீடென
ஒரு வலிய திரை
ஏமாற்றுபவனுக்கு இலகுவாயிற்று

பசப்பு வரிகளைக் கொண்ட
பாடல்களை இசைத்தபோதும்
வெறித்த பார்வையோடு தான்
துயருறுவதாகச் சொன்ன போதும்
பொய்யெனத் தோன்றவில்லை
ஏமாறியவளுக்கு
இருள் வனத்திலொரு ஒளியென
அவனைக் கண்டாள்

புகைப்படச் சட்டங்களுக்குள்ளிருந்து நீண்டன
வாழ்வு கொடுப்பதாகச் சொன்ன
அவனது கைகள்
ஒலிக் கோப்புகளிலிருந்து வழிந்தன
தூரத்திலிருந்து அவனளித்த உத்தரவாதங்கள்

அவளது கைகளைப் பிணைத்திருந்தது
அவனிட்ட மாயச் சங்கிலி
விலங்கிடப்பட்ட பறவையென
காலடியில் வீழ்ந்துகிடந்தாள்
சிறகுகளை ஒவ்வொன்றாகப் பிய்த்தெறிந்தன
கூரிய நகங்களைக் கொண்ட
அவனது விரல்கள்
பின்னர் உச்சியில் ஏற்றிவிட்டு
விரைத்த ஒரு பொம்மையென விழச் செய்தான்

நேர்கோடென நட்சத்திரமொன்று வீழ்ந்த இரவில்
இருவரையும் நனைத்தது மழை
அவளது குருதியும் வேதனையின் ஓலமும்
தடயமழிந்து போயிற்று
என்றென்றைக்குமவளது
சாபங்களைச் சுமப்பவனானான் அவன்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,
இலங்கை

நன்றி
# வடக்குவாசல் இதழ் - ஒக்டோபர், 2010
# உயிர்மை
# நவீன விருட்சம்
# தமிழ் எழுத்தாளர்கள்
# திண்ணை
# வார்ப்பு